สนามหญ้าของพ่อ

สนามหญ้าของพ่อ
สนามหญ้าของพ่อ
บ้านหลังนี้ ครอบครัวเรา ย้ายจากบ้านเดิมที่เป็นห้องแถว 1 ห้อง อยู่ในซอยโชคชัย 4 เข้ามาอยู่ที่นี่กันเมื่อ ยี่สิบกว่าปีที่แล้ว ตอนที่ย้ายมา บ้านเรามีรายจ่ายเยอะ แต่รายรับน้อย พ่อก็ยอมที่จะเหนื่อย เพื่อแลกมาซึ่งเหตุผลง่ายๆ พ่อบอกว่า บ้านเดิม ไม่มีที่ให้ลูกๆ ได้วิ่งเล่น แต่บ้านใหม่นี้มี พ่อมีความสุข ที่ได้เห็นลูกๆ เล่นวิ่งไล่กันไปมา รอบๆ บ้าน เวลาผ่านไป บ้านเราเริ่มต้องขยาย ต่อเติมบ้างบางส่วน ต้นไม้ที่เคยเล็ก ก็ค่อยๆ โตขึ้น ที่วิ่งเล่นที่เคยวิ่งกันได้ไม่ต้องชะลอและระมัดระวัง ก็กลายเป็นต้องคอยหลบหลีกสิ่งกีดขวางกันบ้าง แต่สนามหญ้าหน้าบ้าน ก็ยังเป็นพื้นที่สงวนอยู่เหมือนเดิม พ่อยังคงห้ามปลูกต้นไม้ ห้ามวางสิ่งของใดๆ ในสนามหญ้าหน้าบ้าน โดยเด็ดขาด พ่อมักพูดว่า เดี๋ยวฮวงจุ้ยเปลี่ยน แต่ในลึกๆ แล้ว พ่อคิดอะไรไปมากกว่านั้น พ่อรักบ้านหลังนี้มาก พ่อเคยพูดไว้ว่า บ้านหลังนี้ จะต้องเป็นที่พักที่อบอุ่น จนถึงลูกถึงหลาน ถ้าขาดพ่อไปแล้ว ห้ามขายเด็ดขาด บางทีพ่ออาจจะกำลังมองไกลออกไป มองเห็น เด็กๆ หลานๆ วิ่งเล่นในสนามหญ้าหน้าบ้านตรงนี้อยู่ก็เป็นได้ จึงไม่ยอมที่จะให้ปลูกต้นไม้ใดๆ ลงในสนามหญ้าหน้าบ้านนี้

สนามหญ้าของพ่อ
เครื่องตัดหญ้ากับสนาม
 
หญ้ายาวก็ต้องตัด
หญ้ายาวก็ต้องตัด
  เมื่อก่อนนี้ ตอนยังเด็ก เวลาจะตัดหญ้ารอบๆ บ้าน พ่อ และพวกเราลูกๆ ก็จะช่วยกัน ตัดหญ้า ผลัดกันตัด ผลัดกันโกยเศษหญ้าไปทิ้ง ก็มีความสุขสนานกัน ครอบครัวอบอุ่นดี แต่พอลูกแต่ละคนโตขึ้น เวลาที่ใช้ไปในแต่ละสุดสัปดาห์ ก็เปลี่ยนไป จากที่ช่วยกันตัดหญ้ารอบบ้าน ก็เปลี่ยนมาเป็น จ้างคนตัดหญ้ามาช่วยตัด พรวนดิน และแต่งกิ่งต้นไม้ ให้ทุกเดือนๆ จนมาถึงช่วงที่พ่อเกษียณจากงานนี่แหละ ที่ภาระการตัดหญ้าโดยมากจะเป็นพ่อ ลูกคนอื่นๆบ้างเป็นบางครั้ง เหตุผลที่ฟังดูแล้วไม่ค่อยจะดูดีนัก ก็คือ แม่และลูกๆ ต้องการให้พ่อได้ออกแรงบ้าง เพราะปกติถ้าพ่อไม่มีอะไรทำ ก็มักจะนั่งดูทีวีไปเรื่อยๆ ไม่ใช่ว่าพ่ออยากจะนั่งดูทีวีอยู่กับที่นักหรอก
ตัดหญ้าเสร็จต้องเก็บกวาด
ตัดหญ้าเสร็จต้องเก็บกวาด
นั่นไม่ใช่นิสัยของพ่อ แต่พ่อใช้ช่วงเวลาที่ดูทีวีเพื่อการฆ่าเวลาไปเท่านั้น จึงมีเรื่องของการตัดหญ้า เป็นสิ่งที่ทำให้พ่อได้ออกกำลังกาย แต่นั่นก็เป็นงานที่เหนื่อยไม่ใช่น้อยเลย ซึ่งพ่อก็ทำโดยไม่พูดไม่ว่าอะไร ทำไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก พ่อไม่ชอบการเดินออกกำลังกายแถวๆบ้านสักเท่าไหร่นัก พ่ออาจจะคิดว่า แค่เดินเฉยๆ มันดูเสียเวลาไปเปล่าๆ สู้เอาเวลามาทำอย่างอื่น ที่ได้ออกแรงเหมือนกัน ได้ออกกำลังเหมือนกัน แต่ไม่เสียเวลาเปล่า

สนามหญ้าหน้าบ้าน พื้นที่เล็กๆ แห่งนี้ รับรองได้ว่า มันก็จะยังคงเป็นพื้นที่สงวน ตามที่พ่อต้องการ อยู่แบบนี้ไปอีกนาน และจะมีคนคอยดูแล คอยตัดหญ้า คอยทำทุกอย่างแทนพ่อ และอีกหน่อย ก็จะมีหลานๆ ที่พ่อไม่เคยได้เห็น ไม่เคยได้อุ้ม มาวิ่งเล่นสนุกสนาน อย่างที่พ่อตั้งใจเอาไว้ ให้เป็นพื้นที่สงวนสำหรับลูกๆ หลานๆ ต่อๆ ไป