พ่อเป็นช่างแอร์ ช่างแอร์ที่คิด ทำ และประยุกต์

แอร์ ที่ดูเหมือนจะผุ เครื่องนี้ พ่อซ่อม และปรับปรุง มันด้วยตัวเอง

แอร์ ที่ดูเหมือนจะผุ เครื่องนี้ พ่อซ่อม และปรับปรุง มันด้วยตัวเอง

พ่อผมเป็นช่างแอร์ (ผู้ชำนาญงานเสียด้วย) เรื่องก็มีอยู่ว่าครั้งหนึ่ง ที่แอร์ที่บ้านมีปัญหาแอร์ไม่เย็น ช่วงนั้น พ่อไม่ค่อยว่าง มีงานยุ่งๆ อยู่ ก็เลยวนเวียนหาร้านแอร์ มาทำการล้างแอร์ให้ โดยตัวผมเองเป็นคนไปติดต่อ เค้าก็มาทำการล้างแอร์ ด้วยการเอา blower มาเป่าฝุ่นออก ก่อนจะทำการฉีดน้ำล้าง ซึ่งก็แค่ฉีดน้ำเล็กน้อย ตามราคาที่ตกลง เครื่องละสองร้อย แต่ไหนๆ ก็มาแล้ว เลยให้เช็คน้ำยาแอร์ไปด้วยเลย แต่ปรากฏว่า โดนโขกราคาเสียยับเยิน ไปที่เครื่องละแปดร้อย ทั้งๆ ที่ น้ำยานั้น ไม่ได้เติมเข้าเครือ่งเลย แม้แต่น้อย ทำไมน่ะหรือ เพราะว่า service valve มันปิดอยู่ แบบเปิดไม่ได้ แต่เครือ่งนั้น ก็โดนชาร์ตราคาไปด้วยเรียบร้อย ส่วนเครื่องอื่นๆ ไปดูที่เกจ ก็น้ำยาเต็มดี ไม่มีการรั่วซึม จึงไม่มีการเติมเข้าไปอีกเช่นกัน จากเหตุการณ์ครั้งนั้น เป็นความสะเพร่าของตัวผมเองแท้ๆ และก็เป็นบทเรียนอย่างดี

น้ำยาแอร์กิโลละไม่กี่บาท แต่ชาร์จกันหนักๆ น่าดู ทั้งๆ ที่ ปกติ ก็ไม่ได้มีการเติมน้ำยาเพิ่มเข้าไปในระบบอยู่แล้ว แต่ปากจะพูดว่า เติมน้ำยาให้แล้วนะครับ เสมอๆ มีไม่กี่ครั้ง กี่เครื่องหรอกครับ ที่น้ำยารั่ว จริงๆ จากความบกพร่องการการเชื่อมท่อน้ำยา ยิ่งแอร์รุ่นใหม่ๆ สมัยนี้ ท่อน้ำยาไม่มีการเชื่อมท่อ แต่มาเป็นท่อสำเร็จรูปมาจากโรงงาน ถ้าน้ำยารั่วได้ ก็แสดงว่า ร้านวางยาไว้แล้วล่ะครับ
Read More

พ่อเป็นช่างอิเล็กทรอนิกส์ อีกเหมือนกัน

หัวแร้ง เก่าๆ แต่นี่แหละอุปกรณ์ของพ่อ

หัวแร้ง เก่าๆ แต่นี่แหละอุปกรณ์ของพ่อ

ใครหลายคน ทั้งชีวิต ผ่านร้อน ผ่านหนาว ผ่านอาชีพ มาหลากหลาย พ่อผม ก็คงจะเป็นอีกคนหนึ่งในนั้นด้วยเหมือนกัน พ่อเป็นช่างอิเล็กทรอนิกส์ด้วย พ่อเคยได้เรียนพื้นฐาน ซ่อมวิทยุโทรทัศน์มาก่อน ในช่วงเวลาที่อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เป็นสิ่งใหม่ที่เข้ามาได้ไม่นานนัก จนกระทั่งจังหวะชีวิตได้เปลี่ยนให้พ่อได้เป็นช่างซ่อมวิทยุเครื่องบิน ให้กับกองทัพอเมริกา สมัยที่ยังรบพุ่งอยู่กับเวียดนาม

เมื่อก่อนนี้ หากทีวีเสีย พ่อก็จะซ่อมเองเสมอ แต่นั่นก็สมัยที่ทีวียังใช้หลอดภาพ ในขณะที่เทคโนโลยี เปลี่ยนไวกว่าเสมอ ความรู้ในการซ่อมแซม ก็ตามไม่ทัน หลังๆ ก็ต้องพึ่งพา ร้านซ่อมกันบ้าง แต่อย่างน้อยที่สุด พ่อก็รู้ว่า สิ่งที่ทางร้านแจ้งมานั้น มีความน่าจะเป็นแค่ไหน ไม่ใช่แจ้งอาการและค่าซ่อมมาแบบสุ่มสี่สุ่มห้า แล้วจะหลุดรอดจากประสบการณ์ของพ่อไปได้

Read More

พ่อของผมเป็นช่างเชื่อม ด้วยเหมือนกัน

เครื่องเชื่อมของพ่อ

เครื่องเชื่อมของพ่อ

ชีวิตของพ่อ เคยทำงานเป็นช่างในโรงงานผลิต IC มาก่อน เป็นช่างที่ต้องทำงานทั่วๆ ไป ตามแต่จะได้รับมอบหมาย แม้ว่าพ่อจะเป็นช่างซ่อมเครึ่อง แต่หลายๆ ครั้ง งานก็ต้องมีการประยุกต์บ้าง สร้างเครื่องขึ้นมาใหม่ทั้งเครื่องบ้าง โดยพยายามค้นหาความผิดพลาดจาก เครื่องที่มีอยู่ก่อนแล้ว จนทำให้พ่อ ทำงานได้ไปซะทุกอย่าง ก่อนที่จะก้าวขึ้นมาทำงานในตำแหน่งงานของฝ่ายบริหารอย่างเต็มภาคภูมิ ก่อนจะเกษียณอายุ

งานเชื่อม ดูจะเป็นเรื่องง่ายๆ สำหรับพ่อ เพราะงานเชื่อม งานเชื่อมเหล็ก หรืองานเชื่อมไฟฟ้า ต้องการเพียงแค่ ความชำนาญเท่านั้น รอยเชื่อมไม่สวยหรือ ทำบ่อยๆ สิ เดี๋ยวก็สวย ,เชื่อมไม่คล่อง ลวดเชื่อมติดประจำ ก็ทำบ่อยๆ สิ เดี๋ยวก็คล่อง มันไม่มีอะไรมากมากนักหรอก ถ้าสนใจ ใส่ใจ และหาเทคนิคในการทำงานให้ลุล่วง

Read More

เครื่องดูดควัน ดูดเร็วและแรงด้วยฝีมือพ่อ

ท่อดูด พ่อผมปรับปรุงให้ใหญ่ขึ้น

ท่อดูด พ่อผมปรับปรุงให้ใหญ่ขึ้น

เครื่องดูดควันบ้านผมนั้น ถูกใช้งานมานาน ตั้งแต่ย้ายมาบ้านนี้ใหม่ๆ พ่อก็ซื้อเครื่องดูดควันให้เราได้ใช้กันแล้ว แต่นานๆเข้ามันก็เริ่มเสื่อม ความแรงเริ่มถดถอย พ่อจึงจัดการปรับปรุงมันเสียใหม่จนกระทั่ง มันดูได้แรง และเร็วทันใจ

ดูดได้เร็ว และแรง ด้วยพัดลมตัวใหม่

ดูดได้เร็ว และแรง ด้วยพัดลมตัวใหม่

ความสวยงาม กับความต้องการ มักจะไปด้วยกันไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ บางครั้ง เราต้องยอมลดอะไรบางอย่างลง เพื่อไปเพิ่มให้กับอะไรบางอย่างมากขึ้น เครื่องดูควันของพ่อก็เช่นกัน ท่อลมออก ของเดิมที่มากับเครื่องนั้น จะเล็กมากทำให้การระบายลมมันช้า ไม่ทันการ พ่อจัดการมันเสียใหม่ เพิ่มขนาดท่อลมออกให้ใหญ่ขึ้น

เมื่อท่อลมใหญ่ขึ้นแล้ว พัดลมดูดอากาศ ก็ดูจะทำงานได้ไม่ตามต้องการเสียแล้ว พ่อจึงจัดการเปลี่ยนแปลงมันเสียใหม่ ใช้พัดลมเก่าๆ ที่มีอยู่แล้ว มาแก้ไข ต่อเติมเพิ่มเข้าไป เท่านี้ บ้านเราก็มีเครื่องดูดควันที่ทั้งแรง ดูดเร็ว และแน่นอนว่า กลิ่นขณะทำอาหาร ก็ไม่ได้เป็นปัญหาสำหรับบ้านของเราอีกต่อไป

ทุกๆอย่างที่พ่อทำ ก็เพื่อพวกเราทุกคนในบ้าน พ่อคอยเฝ้าสังเกตุที่อย่างในบ้าน อะไรควรเปลี่ยน อะไรควรแก้ พ่อก็จะทำมันเมื่อพ่อมีเวลาว่างเสมอ จนกระทั่ง ดูเหมือนว่า พ่อจะไม่เคยว่างเลย พ่อทำทุกอย่าง เพื่อทุกๆคนในครอบครัวที่พ่อรักเสมอๆ ผมรักพ่อ และทุกๆคนก็รักพ่อ พ่อครับ ผมรักพ่อ

พ่อผมเป็นช่างไฟฟ้า (อีกด้วย)

พ่อผม จะคอยซ่อมไฟ เสียก็ซ่อม พังก็เปลี่ยน

พ่อผม จะคอยซ่อมไฟ เสียก็ซ่อม พังก็เปลี่ยน

สองมือของพ่อ คอยสร้างสิ่งดีๆ ให้กับครอบครัวเราเสมอ ในทุกๆ วัน ตลอดชีวิตของพ่อ ไฟฟ้าแสงสว่าง พ่อก็คอยดูแลเช่นกัน

ถ้าบริเวณไหนในบ้าน เกิดมืดลงไป เพราะสาเหตุอะไรก็ตาม ไม่ว่า หลอดไฟขาด หรือเสื่อม, บัลลาสต์เสื่อม, สตาร์ทเตอร์พัง พ่อก็จัดแจงซ่อมมันอย่างง่ายดาย ปลั๊กไฟพัง พ่อก็เปลี่ยน ต้องการปลั๊กไปเพิ่ม พ่อก็เจาะกำแพง ต่อเพิ่มปลั๊กให้พวกเราได้ใช้ แสงสว่างไม่พอ พ่อก็ต่อโคมไฟใหม่ให้พวกเราได้ใช้กันอย่างสะดวกสบาย

หลอดไฟ ที่ครั้งหนึ่ง พ่อจะคอยดูแลเสมอ

หลอดไฟ ที่ครั้งหนึ่ง พ่อจะคอยดูแลเสมอ

แม้บางครั้งโคมไฟเริ่มเก่า การส่องสว่างก็น้อยลงไป พ่อก็พ่นสีเสียใหม่ ให้การสะท้อนแสงของโคมไฟเพิ่มขึ้น เท่านี้ บริเวณนั้นก็สว่างขึ้นได้โดยไม่ต้องไปซื้อโคมใหม่มาใช้ให้เปลืองเงิน และแปลกแตกแยกไปจากโคมอื่นๆ ที่มีอยู่ก่อน

ในหลายๆ ครั้งที่ไปเดินตามซุปเปอร์สโตร์ แม่จะเป็นคนเดินไปจับจ่าย หาของเข้าบ้าน ส่วนพ่อ ก็จะมุ่งตรงไปหาของเข้าบ้านเหมือนกัน แต่ของที่พ่อเดินไปหานั้น จะเป็นหลอดไฟ,สายไฟ ปลั๊ก และอื่นๆ ตามแต่พ่อจะนึกออกว่า อะไรขาด อะไรไม่มีสำรอง พ่อก็จะจัดเตรียมมันไว้ให้พร้อมเสมอ

ไฟฉุกเฉินที่มีใช้กันอยู่ทั่วไป มาในรูปแบบของกล่องสำเร็จรูป แตกต่างจากของพ่ออย่างสิ้นเชิง พ่อใช้ความรู้ มาทำให้มันมี ไม่ใช่ใช้เงินเพื่อไปซื้อให้มันมี ไฟฉุกเฉินของพ่อ เป็นหลอดนีออน ไม่เหมือนไฟฉุกเฉินทั่วไปที่เป็นหลอดไส้เสียมาก บางครั้งที่ไฟดับ แต่ไฟฉุกเฉินหลอดนีออนบ้านเราติด เพื่อนบ้านยังมากดออดถามว่า ทำไมไฟที่บ้านติด ทำไมไฟไม่ดับ เหตุผลก็เพราะไฟฉุกเฉินของพ่อนั่นแหละ ทำให้บ้านเรามีไฟใช้(บ้าง)ในขณะที่ไฟฟ้าดับ

พ่อทำขนาดนี้แล้ว ถ้าผมไม่พูดว่า พ่อผมเป็นช่างไฟฟ้า จะได้หรือ?

พ่อเป็นช่างปั๊มน้ำประจำบ้าน

พ่อเป็นช่างปั๊มน้ำประจำบ้าน

พ่อเป็นช่างปั๊มน้ำประจำบ้าน

ปกติ บ้านเดี๋ยวนี้มักจะมีปั๊มน้ำติดไว้ในบ้านกัน เพราะน้ำประปา มักจะไหลไม่ทัน ไม่เพียงพอต่อความต้องการ ของคนภายในบ้าน ดังนั้นจึงต้องติดปั๊มน้ำเพิ่มเข้ามา บ้านหลายๆ หลัง จะเลือกใช้ปั๊มน้ำแตกต่างกันไป ตามแต่ประสบการณ์ การสอบถามกันมาปากต่อปาก หรือแม้แต่ เชื่อตาม ที่เซลล์ยุให้ซื้อสินค้า ชิ้นที่ เซลล์คนนั้น(มักจะ)ได้รับค่าคอมมิสชั่น สูงสุด เสมอ

ปั๊มน้ำแต่ละแบบ มีความแตกต่างกันไป มีข้อดี และข้อเสียกันในทุกๆ แบบ การจะเลือกแบบไหนมาใช้งานนั้น ขึ้นอยู่กับความต้องการ ในการใช้งานเป็นหลัก พ่อเลือกที่จะไม่ใช้ปั๊มน้ำแบบที่ใช้กันโดยส่วนมาก ที่จะประกอบเสร็จยกมาเป็นชุดๆ โดยมอเตอร์วางอยู่บนถังแรงดัน พ่อบอกว่า แบบนั้น มอเตอร์ปั๊ม จะทำงาน ตัดต่อบ่อย พ่อ จึงเลือกที่จะใช้แบบที่ต้องออกแรงเล็กน้อย ประกอบมันเข้าด้วยกัน โดยเลือกมอเตอร์ปั๊มน้ำเอง เลือกถังแรงดันเอง พ่อ พิจารณาในการเลือกอุปกรณ์อย่างมาก พ่อเลือกถังแรงดันแบบนี้ ซึ่งเป็นสแตนเลสทั้งตัว ไม่มีผุแน่นอน

การที่พ่อเลือกปั๊มแบบนี้นั้น เพราะปั๊มจะทำงานน้อยลงกว่าปั๊มอัตโนมัติทั่วๆ ไปที่เป็นแบบถัง พอสมควร เนื่องจาก ถังแรงดันมีขนาดใหญ่กว่า และแรงดันที่ความคุมสวิทช์แรงดัน มาจากแรงอัดของน้ำ ไปอัดอากาศ พออากาศมีแรงดันเพิ่มขึ้นพอสมควร ก็จะไปดันสวิทช์แรงดัน ให้หยุดทำงาน เมื่อตัวกลางเป็นอากาศ ทำให้ช่วงเวลาการตัดต่อ ที่ปั๊มจะหยุด และเริ่มทำงานนั้น มีช่วงเวลามากพอสมควร ปั๊มก็จะไม่ทำงานบ่อย ทำให้ประหยัดไฟ การที่ปั๊มทำงาน แบบ เดี๋ยวหยุด เดี๋ยวทำงานนั้น เป็นการสิ้นเปลืองไฟ เพราะมอเตอร์จะใช้ไฟมากในขณะที่มอเตอร์สตาร์ท หรือเริ่มเดิน

พ่อพิจารณาอย่างดีแล้ว จึงเลือกที่จะใช้ปั๊มน้ำแบบนี้กับบ้านเรา พ่อต้องเหนื่อย ต้องมีงานมากขึ้น เพื่อให้ปั๊มน้ำทำงานได้อย่างถูกต้อง แต่พ่อก็มีความสุขเสมอ เมื่อเห็นรอยยิ้มมีความสุขของคนในครอบครัว ความสุขที่ได้ใช้น้ำ ที่มีความแรงพอจะทำให้เครื่องทำน้ำอุ่นทำงานได้ ถ้าวันไหนปั๊มน้ำเกิดเบี้ยว ไม่ยอมทำงานขึ้นมา จะต้องเดือดร้อนพ่อทุกครั้งไป แม้ว่า บางครั้งจะมืดแล้วก็ตาม พ่อก็จะใช้ไฟฉาย หรือไม่ก็นำรางหลอดนีออนไปแขวนกับต้นไม้ เพื่อซ่อมปั๊มให้ทำงานได้เสมอๆ เพื่อที่ทุกๆคนในครอบครัว จะได้อาบน้ำกันอย่างมีความสุข พ่อไม่เคยกลัวยุง พ่อไม่เคยกลัวลำบาก แต่พ่อกลัวคนที่พ่อรัก จะไม่มีความสุขมากกว่า พ่อเสียสละเสมอๆ ให้กับทุกคนในครอบครัว ให้กับทุกๆ คนที่พ่อรัก รักมากกว่ารักตัวพ่อเองเสียอีก พ่อครับ ผมรักพ่อ

พ่อเป็นช่างทำเครื่องกรองน้ำ

เครื่องกรองน้ำของพ่อ

เครื่องกรองน้ำของพ่อ

นานมาแล้ว บ้านที่ผมมาอยู่นี้ ยังไม่มีน้ำประปาใสๆ ใช้ดื่มกินกัน คงมีแต่ประปาหมู่บ้าน ที่ต้องเรียกแบบนี้ เพราะหมู่บ้านทำน้ำประปาเองจริงๆ โดยซื้อน้ำประปาดิบ จากการประปา ดูดขึ้นมาจากคลองประปา ส่งไปยังโรงผลิตน้ำประปาของหมู่บ้าน นำมากรอง กับใส่คลอรีน ฆ่าเชื้อเอง เมื่อเวลาผ่านไปๆ ประปาหมู่บ้าน เริ่มจะเปลี่ยนไป น้ำประปา เริ่มขุ่นมัว อันเนื่องจากเป็นน้ำดิบๆ ที่ไม่มีการกรองใดๆ ก่อนส่งมาตามท่อให้แก่ผู้ใช้ น้ำที่มาถึงใช้เพื่อการอาบ พอทำได้ แต่ไม่สบายตัวนัก ใช้ดื่ม ไม่ได้เด็ดขาด เป็นแบบนี้ได้ระยะหนึ่ง ก่อนที่หมู่บ้านเราจะมีน้ำประปาจริงๆ จากการประปา มาใช้อย่างปัจจุบัน

พ่อเริ่มมองหาเครื่องกรองน้ำมาใช้ที่บ้าน และเครื่องกรอง ก็ต้องมีขนาดใหญ่พอสมควร เนื่องจากน้ำมีตะกอนมาก ต้องกรองก่อนที่จะนำไปใช้งานใดๆ ทั้งหมด แม้แต่ใช้อาบ แต่ราคาเครื่องกรองขนาดใหญ่ มีราคาแพงพอสมควร ทั้งๆ ที่เครื่องกรองน้ำทั่วๆไปแล้ว หลักการง่ายๆ ไม่ได้แตกต่างกันเลย ทรายกรองดักตะกอน กรณีน้ำสกปรกมาก ถ่านดับกลิ่น เป็นการกรองพื้นฐาน เพื่อใช้อาบได้ ล้างจานชามได้

ในเมื่อวิธีการกรองก็เหมือนๆ กัน แต่ราคามันสูงเสียจนหาคำตอบไม่ได้ว่า ทำไมถึงต้องแพงขนาดนั้น พ่อ จึงเริ่มมองหาวิธีที่จะทำเครื่องกรองน้ำเองเสียเลย พ่อ เดินสำรวจร้านขายอุปกรณ์ มองหาท่อพีวีซี ขนาดใหญ่สักหน่อย เพื่อทำเครื่องกรองน้ำ ยี่ห้อ พ่อทำเอง ในที่สุดพ่อก็ได้ท่อมาตามที่ต้องการ พ่อหาท่อพร้อมกับอุปกรณ์มา 2 ชุด, ชุดแรก พ่อเอาไว้ใช้กรองฝุ่นตะกอน ด้วยทรายหยาบ ทรายละเอียด ลดหลั่นลงมา ไม่ได้ใช้กรวด และหิน แต่อย่างใด เนื่องจาก สารแขวงลอย ไม่ได้มีขนาดใหญ่
, อีกท่อนึง พ่อใส่ผงถ่าน และเรซิ่น เพื่อดับกลิ่น และกรองละเอียดอีกทีหนึ่ง

พ่อออกแบบเครื่องกรองน้ำของพ่อไว้อย่างดี มีท่อต่อวาลว์ให้น้ำไหลย้อนกลับได้ เพื่อล้างทำความสะอาดเครื่องกรองน้ำ ได้โดยสะดวก เพียงเท่านี้ บ้านของเรา ก็ได้มีเครื่องกรองน้ำ ไว้ใช้งาน ด้วยราคาไม่แพงแล้ว ที่สำคัญราคาของเครื่องกรองน้ำของพ่อ ที่หาซื้อวัสดุมาทำเอง ราคาต่ำกว่า ครึ่งหนึ่งของเครื่องกรองน้ำที่วางขายอยู่ทั่วไปด้วยซ้ำ

เครื่องกรองน้ำของพ่อ หลังจากผ่านการใช้งานมานานพอสมควร เดิมทีมีสองกระบอก แตกเสียหายแล้วแล้วหนึ่งกระบอก เหลืออยู่เพียงหนึ่งกระบอก ก่อนที่จะปลดประจำการไปในที่สุด เมื่อมีน้ำประปาใช้งานอย่างถาวรแล้ว แต่เครื่องกรองน้ำของพ่อ ยังคงติดตั้งอยู่ที่เดิม โดยไม่คิดที่จะนำออกไป เครื่องกรองน้ำ เหมือนเป็นอีกหนึ่งสิ่ง ที่บอกถึงความรัก ที่พ่อมีให้กับทุกๆคนในครอบครัว งานของพ่อ แรงกายของพ่อ เพื่อทุกๆ ในครอบครัวที่พ่อรัก และดูแลอย่างดีที่สุด พ่อเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ห่วงใยทุกๆคนในครอบครัวเสมอ พ่อครับ ผมรักพ่อ

พ่อเป็นช่างประปาประจำบ้าน

พ่อเป็นช่างประปาประจำบ้าน

พ่อเป็นช่างประปาประจำบ้าน

คำว่า งก กับคำว่า ประหยัด เขียนต่างกัน อ่านคนละเสียง ความหมายก็ไม่เหมือนกัน แต่บางคนก็รวมสองคำนี้เป็นคำเดียวกันเสีย งก หมายความถึง คนที่ไม่เคยจะยอมเสียอะไรให้ใครเลย ไม่แบ่งปันเผื่อแผ่อะไรให้ใครเลย แต่พ่อไม่ใช่ คนงก พ่อเป็นคนประหยัด พ่อประหยัดการใช้จ่ายสำหรับตัวเองเสมอ แต่พ่อจะเผื่อแผ่ ความช่วยเหลือให้แก่คนรอบข้างเสมอเช่นกัน ใครมีเรื่องเดือดร้อน พ่อจะช่วยเสมอๆ ตามความเหมาะสม และความสามารถในการช่วยเหลือของตนเอง

พ่อรู้ดีว่าความลำบากในชีวิตเป็นอย่างไร ชีวิตของพ่อ เริ่มต้นขึ้นจากศูนย์ แต่พ่อสร้างทุกๆสิ่งทิ้งเอาไว้ให้ จากพลังกายของพ่อตลอดทั้งชีวิต พ่อมักจะสอนเสมอๆว่า “เงิน ถ้ารู้จักใช้ มันก็จะอยู่กับเรา แต่ถ้าไม่รู้จักใช้ มันก็ไม่มีเหลือ” คำสอนของพ่อ ไม่ใช่คำสอนที่เป็นเพียงคำพูด แต่ชีวิตของพ่อ ได้แสดงให้เราเห็นอยู่ทุกๆ วัน พ่อสอนด้วยการกระทำ พ่อสอนด้วยการดำเนินชีวิตของพ่อเอง

การที่พ่อมักจะทำอะไรด้วยตัวเอง ไม่ชอบที่จะจ้างใครมาทำให้ ไม่ใช่ว่าเพราะพ่องก ไม่ใช่ว่า พ่อไม่มีเงินจะจ้างใครมาทำให้ แต่เพราะว่า การจ้างใครมาทำอะไรให้นั้น มักจะทำให้ได้ไม่ถูกใจ อย่างที่ต้องการ งานหลายๆ อย่าง หลายๆ ชิ้น ทำเองได้ ง่ายนิดเดียว งานประปาก็เช่นเดียวกัน เพียงแค่ตัดท่อ ทากาว แล้วก็ต่อท่อ ก็เสร็จเรียบร้อยแล้ว พ่อจึงมักจะทำเองเสมอๆ โดยมีลูก เป็นลูกมือในบางครั้ง

การต่อท่อน้ำประปาของพ่อนั้น ถ้าจ้างให้ใครทำให้ คงจะไม่ได้เห็นภาพท่อประปา ที่โค้งงอ ได้ขนาดนี้ การโค้งงอของท่อนั้น เพราะว่า ถ้าใช้ข้อต่อสำเร็จรูป 90 องศา หรือ 45 องศาก็ตาม มาต่อกันสองท่อ เพื่อให้เอนเข้าหากำแพง ความยาวของมันก็จะเลยออกมาจากกำแพงเยอะ ไม่พอดีกับการติดท่อเข้ากับกำแพง พ่อจึงได้จัดการดัดท่อด้วยตัวเอง แทนที่จะใช้ท่องอสำเร็จรูป ด้วยไฟจากเตาแก๊สในครัว เพียงแค่ลนให้ท่ออ่อนลงสักเล็กน้อย แล้วดัดมันตามความงอที่ต้องการ จากนั้น จึงนำผ้าเปียกชุบน้ำมาโป๊ะลงไปให้ท่อแข็ง คงรูปตามที่ได้ดัดเอาไว้ พ่อมักจะใส่ใจกับรายละเอียดเช่นนี้เสมอๆ ในแต่ละงานที่พ่อลงมือทำ พ่อจะคิด และวางแผนล่วงหน้า ก่อนลงมือปฏิบัติในทุกครั้ง

โต๊ะทำงานของพ่อ

โต๊ะทำงานของพ่อ

โต๊ะทำงานของพ่อ

โต๊ะทำงานของพ่อ ตัวแรกนั้น เท่าที่จำความได้ ตอนอยู่บ้านเดิมที่โชคชัย 4 พ่อมีโต๊ะทำงานที่สูงขนาดพอเหมาะ เป็นไม้เนื้อแข็ง ซึ่งผมเองก็ไม่รู้ว่าเป็นไม้อะไร รู้แต่ว่า ด้วยความซนแบบเด็ก ก็มักจะปีนขึ้นไปเล่นบนโต๊ะทำงานขอพ่อเสมอๆ ซึ่งก็แน่นอนว่า พ่อต้องคอยเก็บเอาสายไฟให้ห่างจากมือผมเช่นกัน บนโต๊ะทำงานนี้ พ่อใช้ซ่อมทีวี วิทยุ ให้กับลูกค้าที่แวะเวียนมาใช้บริการแบบขาดๆ หายๆ ก่อนที่พ่อจะผันตัว เริ่มต้นชีวิตในโรงงานผลิดไอซี อีกครึ้งหนึ่ง ซึ่งในขณะนั้น ยังถือว่าเป็นของใหม่มากสำหรับ ตลาดอิเล็คโทรนิคส์ แต่เมื่อเวลาผ่านไป อะไรก็เปลี่ยนแปลงตามอย่างที่เราเห็นกัน

โต๊ะทำงานตัวที่สองของพ่อ ไม่ได้ถูกประกอบขึ้นเองเหมือนในอดีต โต๊ะตัวนั้น เป็นโต๊ะไม้สัก น่าจะเป็นปีกไม้สัก ลักษณะเป็นม้านั่งยาวเสียมากกว่า ที่พ่อซื้อให้ลูกๆ ของพ่อ ได้ใช้นั่งอ่านหนังสือ และทำการบ้านกัน ในช่วงวัยเด็ก เมื่อพวกเราโตขึ้น โต๊ะที่เหมือนม้านั่งยาวๆ ชุดนั้น ก็ไม่ได้ถูกใช้งานอีกต่อไป ทิ้งเอาไว้เฉยๆ อยู่มาวันนึง พ่อได้ ปากกาจับงานมาตัวหนึ่ง เพื่อช่วยให้พ่อทำงานซ่อมแซม อย่างที่พ่อต้องการได้ถนัดขึ้น พ่อก็จัดการเจาะโต๊ะตัวนั้นเสีย เพื่อยึดปากกาจับงานตัวนั้น ผมทักท้วงว่า เจาะแบบนี้ไม่น่าจะดี เผื่อถึงรุ่นหลาน จะได้ใช้ได้นะพ่อ แต่พ่อก็พูดว่า ไม่เห็นจะยากเลย ถึงเวลานั้น ก็แค่ถอดมันทิ้งไป ขัดสักนิด ทายูรีเทนเสียหน่อย ก็ใช้งานได้เหมือนเดิมแล้ว จะทิ้งมันไว้เฉยๆ ทำไม ซึ่งมันก็จริงตามที่พ่อว่า จะทิ้งมันไว้เฉยๆ ทำไม และตั้งแต่นั้น เป็นต้นมา โต๊ะตัวนั้น ก็ได้กลายมาเป็นโต๊ะทำงานอีกตัวหนึ่งของพ่อ โต๊ะทำงานตัวนี้นั่งไม่ค่อยจะถนัดสักเท่าไหร่หรอก แต่พ่อก็ทนใช้มัน ด้วยความเสียดาย ที่จะทิ้งมันไว้เฉยๆ และความเสียดาย ที่ต้องไปหาซื้อโต๊ะทำงานมาใหม่ หรือซื้อไม้มาประกอบใหม่ ถ้าไม่ใช้โต๊ะที่มีอยู่

Read More

เครื่องตัดหญ้าของพ่อ (อีกเครื่องหนึ่ง)

แมลงปอไฟฟ้า

แมลงปอไฟฟ้า

เครื่องตัดหญ้าบ้านผม ไม่ได้มีเพียงแค่ 1 แต่มีถึง 2 หลายคนคงจะเคยเห็นเวลาที่จ้างคนมาตัดหญ้าที่บ้าน มักจะมีการเครื่องตัดหญ้าแบบสะพาย มาตัดเล็มหญ้าให้บ้านด้วยเสมอๆ หรือพนักงานของ กทม. หรือ กรมทางหลวง ที่ใช้เครื่องตัดหญ้าแบบสะพาย ตัดหญ้าในบริเวณเกาะกลางถนน บ่อยๆ เค้าเรียกเครื่องตัดหญ้าแบบนี้ว่า แมลงปอ เพราะเวลาตัด คนสะพายต้องร่อนเครื่องไปๆ มาๆ วนไปวนมา คงเป็นด้วยอากัปกริยา แบบนี้ เลยถูกตั้งชื่อมาแบบนี้

เครื่องตัดหญ้าไฟฟ้า

เครื่องตัดหญ้าไฟฟ้า

 
ตัวควบคุมแมลงปอไฟฟ้า

ตัวควบคุมแมลงปอไฟฟ้า

เจ้าเครื่องตัดหญ้าแบบแมลงปอนี้ ปกติแล้ว มันจะรับประทานน้ำมันเข้าไป พร้อมกับปล่อยควัน และกลิ่นออกมาให้เราได้สูดดมกันเป็นประจำ หากเครื่องยนต์เก่าหน่อยล่ะก็ รับรองได้ว่า กลิ่นที่ได้นี่ ทำเอาปวดหัวได้ดีทีเดียว เครื่องตัดหญ้าของพ่อเครื่องนี้ เป็นเครื่องมือสอง ที่พ่อซื้อมาไว้ใช้งานอีกเครื่องหนึ่ง ด้วยความที่รอบจัด และตัดหญ้าที่ขึ้นสูงๆ ได้ดี แต่ในที่สุดเครื่องมือสองนั่น ก็ไม่ทนทานเอาเสียเลย มีอันจบวาระของมันในเวลาอันสั้น ประกอบกับ เครื่องตัดหญ้าเครื่องแรกของบ้าน เป็นเครื่องตัดหญ้าไฟฟ้า ยี่ห้อ อีเล็ค… ด้วยความเก่าตามวาระของมันอีกเช่นกัน โครงแตกหมดเกินจะเยียวยา แต่ยังถูกเก็บไว้ในคลังอย่างดี

เมื่อสองสิ่ง สองอย่าง มาบรรจบพบกัน พ่อก็เกิดเป็นไอเดียขึ้นมาทันที และไม่รอช้าที่จะนำมันมารวมร่างเข้าด้วยกันเกิดมาเป็นชิ้นงานใหม่อีกชิ้นหนึ่ง ให้เราได้ใช้งานกัน พ่อแยกแมลงปอออก ยกส่วนเครื่องยนต์ทิ้งไป และเครื่องตัดหญ้าไฟฟ้า พ่อก็แยกส่วน ตัดเอาเฉพาะมอเตอร์ไฟฟ้า มาใช้งาน ที่พ่อให้มอเตอร์ไฟฟ้าจากเครื่องตัดหญ้าตัวนึ้ ก็เนื่องจากเครื่องตัดหญ้าไฟฟ้าแบบนี้รอบจัด และสามารถนำไปตัดหญ้าสูงๆ ได้ดีไม่แพ้เครื่องยนต์แต่อย่างใด การควบคุมเครื่อง พ่อก็ตัดเอาคันโยก จากเครื่องตัดหญ้ามาใช้อีกเช่นกัน เมื่อทั้งสองรวมร่างกันอย่างลงตัวแล้ว ก็ได้รูปแบบอย่างที่เห็นในภาพนี้นี่แหละครับ สายไฟที่ใช้ ก็มาจากสายไฟของเครื่องตัดหญ้าไฟฟ้ารุ่นเก่าเก๋าของบ้านอีกเช่นกัน

หัวใจของแมลงปอไฟฟ้า

หัวใจของแมลงปอไฟฟ้า

 
ใบมีดสำหรับแมลงปอ

ใบมีดสำหรับแมลงปอ

 
ป้องกันหินกระเด็นใส่

ป้องกันหินกระเด็นใส่

ใบมีดตัดหญ้า ก็ใช่ว่า พ่อจะไปหาซื้อแต่อย่างใด พ่อใช้วิธีนำแผ่นเหล็กสปริง มาตัดให้ได้ขนาด และลับคมด้วยหินเจียร์ อย่างดี ทำให้ได้ใบมีดที่คมมาก และไม่ทื่อง่ายๆ หญ้าจะสูงจะยาวแค่ไหน ก็สู้ไหว เครื่องตัดหญ้าดัดแปลงแบบนี้ จะมีข้อเสีย ก็แค่ข้อเดียว คือ มีสายไฟติดสอยห้อยตามไปตลอดเวลา จะหมุนซ้าย จะหมุนขวา ก็ระวังกันนิดนึงแล้วกัน แต่ข้อดีสิ เยอะมาก ใช้งานง่าย ไม่ต้องคอยดึง กระชากๆ ให้เครื่องยนต์ติดก่อนใช้งาน ไม่มีกลิ่นรบกวน เสียก็เบากว่าแบบเครื่องยนต์มาก การบำรุงรักษาก็น้อยกว่ากันอีกด้วย และทุกวันนี้ แมลงปอไฟฟ้าเครื่องนี้ ผมก็ยังใช้งานอยู่ พ่อผม เป็นช่าง ที่มากกว่าช่าง จริงๆ ผมรักพ่อครับ

เครื่องตัดหญ้าของพ่อ

ใบมีดตัดหญ้าที่ถูกเสริมเข้าไป

ใบมีดตัดหญ้าที่ถูกเสริมเข้าไป

เครื่องตัดหญ้าของพ่อ จะหาซื้อที่ไหนก็ไม่มีอีกแล้ว พ่อเป็นช่าง ช่างที่ ซ่อมแซม แก้ไข และดัดแปลง ทุกๆ อย่าง รอบๆ ตัว เครื่องตัดหญ้าใช้อยู่ในปัจจุบันนี้ก็เหมือนกัน เป็นเครื่องที่มาจากคลองถม เป็นของมือสองที่เจ้าของเก่าทิ้ง ที่ทิ้งเพียงเพราะถังเก็บเศษหญ้าด้านหลังมันแตกไม่สามารถล็อคได้ แรกๆ ก็พ่อก็ดัดแปลงมัน โดยใช้สายยางยืด ที่ชาวมอเตอร์ไซค์ใช้กัน มาตัดล็อคยึดแทน แต่หลังๆ เอาถังเก็บเศษหญ้าออกเลย เพราะน้ำหนักมันจะค่อยๆ มากขึ้นในตอนตัดหญ้า เนื่องจากหญ้าเข้าไปอยู่เต็มถัง ก็จะทำให้ตัวเครื่องหนักขึ้น ต้องออกแรงมากขึ้นไปด้วย และเปลี่ยนมาใช้วิธีการตัดก่อนรวดเดียว แล้วค่อยเก็บกวาดทีหลังดีกว่า ก็เลยไม่ได้ใช้งานถังเก็บเศษหญ้าอีกต่อไป

เครื่องตัดหญ้าถูกใส่เฝือก

เครื่องตัดหญ้าถูกใส่เฝือก

 
ดูกันกว้างๆ

ดูกันกว้างๆ

 
อดีตยางรัดถังเก็บเศษหญ้า

อดีตยางรัดถังเก็บเศษหญ้า

ใบมีดตัดหญ้า ก็เป็นอีกส่วนหนึ่งที่ถูกดัดแปลง พ่อไม่ชอบที่จะใช้งานอุปกรณ์ใดๆ ไปเรื่อยๆ จนกว่ามันจะเสีย แต่พ่อจะคอยคิดไปเรื่อยๆในแต่ละครั้งที่ใช้งาน และสิ่งที่พ่อคิด ก็จะออกมาในรูปแบบของการดัดแปลงเพื่อที่จะทำให้การใช้งานดีขึ้น ใบมีดของเครื่องตัดหญ้า ก็เลยได้รับการปรับปรุง พ่อตัดแผ่นเหล็กมาเสริมให้ใบมีดยาวขึ้นและย้ำด้วยหมุดเข้าไปกับใบตัดหญ้าของเดิม ใบตัดหญ้า ไม่พ่อไม่ได้เลือกใช้เพียงแค่แผ่นเหล็ก พ่อว่า มันจะคมได้ไม่นาน พ่อจึงเลือกใช้แผ่นเหล็กสปริง มาทำใบตัดหญ้าเสริมนี้ ทำให้มันคมนาน และก็บิ่นช้าลง เมื่อใบมีดตัดหญ้าดี วงรอบการตัดก็จะกว้างขึ้น และใบมีดเสริมก็มีความบางมากพอที่จะทำให้การตัดหญ้าง่ายขึ้น เพราะความคมที่มากขึ้น ทำให้ตัดหญ้าได้ดีขึ้น และเร็วขึ้น

ตัวโครงพลาสติกของเครื่องตัดหญ้า เริ่มที่จะแตกแยกออก เพราะความเก่า และผ่านการใช้งานมาอย่างโชกโชน แต่พ่อซ่อมมันได้อีกตามเคย พ่อใช้วิธีดามมันไว้ด้วย เหล็กแผ่น อย่างแข็งแรง ดูเหมือนเป็นการใส่เฝือกให้กับเครื่องตัดหญ้า และเป็นเฝือกถาวรเสียด้วย คราวนี้มันจะใช้งานไปได้อีกนานไม่แตกง่ายๆ แน่นอน แม้ว่าการใช้งานจะเกิดการชนกับต้นไม้ บ้างในบางครั้ง ก็ไม่แตก แต่ต้นไม้น่าจะช้ำเสียมากกว่าที่เครื่องตัดหญ้าจะพัง

สนามหญ้าของพ่อ

สนามหญ้าของพ่อ

สนามหญ้าของพ่อ

บ้านหลังนี้ ครอบครัวเรา ย้ายจากบ้านเดิมที่เป็นห้องแถว 1 ห้อง อยู่ในซอยโชคชัย 4 เข้ามาอยู่ที่นี่กันเมื่อ ยี่สิบกว่าปีที่แล้ว ตอนที่ย้ายมา บ้านเรามีรายจ่ายเยอะ แต่รายรับน้อย พ่อก็ยอมที่จะเหนื่อย เพื่อแลกมาซึ่งเหตุผลง่ายๆ พ่อบอกว่า บ้านเดิม ไม่มีที่ให้ลูกๆ ได้วิ่งเล่น แต่บ้านใหม่นี้มี พ่อมีความสุข ที่ได้เห็นลูกๆ เล่นวิ่งไล่กันไปมา รอบๆ บ้าน เวลาผ่านไป บ้านเราเริ่มต้องขยาย ต่อเติมบ้างบางส่วน ต้นไม้ที่เคยเล็ก ก็ค่อยๆ โตขึ้น ที่วิ่งเล่นที่เคยวิ่งกันได้ไม่ต้องชะลอและระมัดระวัง ก็กลายเป็นต้องคอยหลบหลีกสิ่งกีดขวางกันบ้าง แต่สนามหญ้าหน้าบ้าน ก็ยังเป็นพื้นที่สงวนอยู่เหมือนเดิม พ่อยังคงห้ามปลูกต้นไม้ ห้ามวางสิ่งของใดๆ ในสนามหญ้าหน้าบ้าน โดยเด็ดขาด พ่อมักพูดว่า เดี๋ยวฮวงจุ้ยเปลี่ยน แต่ในลึกๆ แล้ว พ่อคิดอะไรไปมากกว่านั้น พ่อรักบ้านหลังนี้มาก พ่อเคยพูดไว้ว่า บ้านหลังนี้ จะต้องเป็นที่พักที่อบอุ่น จนถึงลูกถึงหลาน ถ้าขาดพ่อไปแล้ว ห้ามขายเด็ดขาด บางทีพ่ออาจจะกำลังมองไกลออกไป มองเห็น เด็กๆ หลานๆ วิ่งเล่นในสนามหญ้าหน้าบ้านตรงนี้อยู่ก็เป็นได้ จึงไม่ยอมที่จะให้ปลูกต้นไม้ใดๆ ลงในสนามหญ้าหน้าบ้านนี้

สนามหญ้าของพ่อ

เครื่องตัดหญ้ากับสนาม

 
หญ้ายาวก็ต้องตัด

หญ้ายาวก็ต้องตัด

  เมื่อก่อนนี้ ตอนยังเด็ก เวลาจะตัดหญ้ารอบๆ บ้าน พ่อ และพวกเราลูกๆ ก็จะช่วยกัน ตัดหญ้า ผลัดกันตัด ผลัดกันโกยเศษหญ้าไปทิ้ง ก็มีความสุขสนานกัน ครอบครัวอบอุ่นดี แต่พอลูกแต่ละคนโตขึ้น เวลาที่ใช้ไปในแต่ละสุดสัปดาห์ ก็เปลี่ยนไป จากที่ช่วยกันตัดหญ้ารอบบ้าน ก็เปลี่ยนมาเป็น จ้างคนตัดหญ้ามาช่วยตัด พรวนดิน และแต่งกิ่งต้นไม้ ให้ทุกเดือนๆ จนมาถึงช่วงที่พ่อเกษียณจากงานนี่แหละ ที่ภาระการตัดหญ้าโดยมากจะเป็นพ่อ ลูกคนอื่นๆบ้างเป็นบางครั้ง เหตุผลที่ฟังดูแล้วไม่ค่อยจะดูดีนัก ก็คือ แม่และลูกๆ ต้องการให้พ่อได้ออกแรงบ้าง เพราะปกติถ้าพ่อไม่มีอะไรทำ ก็มักจะนั่งดูทีวีไปเรื่อยๆ ไม่ใช่ว่าพ่ออยากจะนั่งดูทีวีอยู่กับที่นักหรอก
ตัดหญ้าเสร็จต้องเก็บกวาด

ตัดหญ้าเสร็จต้องเก็บกวาด

นั่นไม่ใช่นิสัยของพ่อ แต่พ่อใช้ช่วงเวลาที่ดูทีวีเพื่อการฆ่าเวลาไปเท่านั้น จึงมีเรื่องของการตัดหญ้า เป็นสิ่งที่ทำให้พ่อได้ออกกำลังกาย แต่นั่นก็เป็นงานที่เหนื่อยไม่ใช่น้อยเลย ซึ่งพ่อก็ทำโดยไม่พูดไม่ว่าอะไร ทำไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก พ่อไม่ชอบการเดินออกกำลังกายแถวๆบ้านสักเท่าไหร่นัก พ่ออาจจะคิดว่า แค่เดินเฉยๆ มันดูเสียเวลาไปเปล่าๆ สู้เอาเวลามาทำอย่างอื่น ที่ได้ออกแรงเหมือนกัน ได้ออกกำลังเหมือนกัน แต่ไม่เสียเวลาเปล่า

สนามหญ้าหน้าบ้าน พื้นที่เล็กๆ แห่งนี้ รับรองได้ว่า มันก็จะยังคงเป็นพื้นที่สงวน ตามที่พ่อต้องการ อยู่แบบนี้ไปอีกนาน และจะมีคนคอยดูแล คอยตัดหญ้า คอยทำทุกอย่างแทนพ่อ และอีกหน่อย ก็จะมีหลานๆ ที่พ่อไม่เคยได้เห็น ไม่เคยได้อุ้ม มาวิ่งเล่นสนุกสนาน อย่างที่พ่อตั้งใจเอาไว้ ให้เป็นพื้นที่สงวนสำหรับลูกๆ หลานๆ ต่อๆ ไป