ระหว่างนั่งรอรถไฟขบวนท่องเที่ยว ทุ่งทานตะวัน ก็เห็นคนเดินข้าม ผ่านไปผ่านมาแบบนี้อยู่เรื่อยๆ
ป้าสองคนนี้ นั่งรอกันแบบสบายๆ ไม่ต้องพึ่งเก้าอี้ก็ได้
เห็นแสงผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาสวยๆ ก็เก็บมาซักภาพ
ดอกนี้ชูช่อสูงกว่าต้นอื่นๆ จับมาเป็นจุดเด่นของภาพซะเลย ฟ้าสีฟ้า สวยๆ แบบนี้ด้วยแล้ว พลาดได้ยังไง
คนเยอะมากๆ ถ่ายดอกไม้ยังไงไม่ให้ติดคน คำตอบง่ายๆ รอเวลาเท่านั้น ยิ่งเดินเข้าไปลึก คนก็ยิ่งตามเข้าไปลึก นำหน้าผมไปแล้ว
ขอสักมุม ให้เห็นดอกกันชัดๆ แบบนี้
ใครๆ ก็อยากถ่ายคู่กับดอกทานตะวันแบบนี้ งานนี้แฟนไม่มาก็ไม่ง้อ
ภาพมุมกว้างๆ กันบ้าง เค้าปลูกกันเป็นแนวสวยงามแบบนี้แหละ
ภาพนี้ผมชอบมากที่สุดในทริปนี้ มีชื่อว่า ตะวันเหงา ดอกอื่นๆ ยังอยู่ในทุ่งเลย แต่ดอกนี้ ต้องจากมา มีเพียงน้ำปุ๋ยหล่อเลี้ยงอยู่ที่ก้านเท่านั้น ดูสิ มันเหงาน่าดู
ขบวนรถไฟมาหยุดให้ถ่ายภาพกันอีกครั้ง กลางทาง กลางเขือนป่าสักชลสิทธิ์แห่งนี้ ใครๆ ต่างก็พากันลงจากรถ ไฟถ่ายรูปสวยๆ กัน
ขณะรถไฟกำลังแล่น มองออกไปนอกหน้าต่าง เห็นสวยดี ก็ลั่นชัตเตอร์ทันที
น้องคนนี้จ้องมองออกไปนอกหน้าต่างด้วยความสงสัยว่าเจ้าหน้าที่กำลังทำอะไรอยู่
รออยู่จุดนี้ได้สักพัก หัวรถจักรก็แล่นเข้ามา เพื่อลากขบวนรถไฟของเรากลับไปยังสันเขื่อน เพื่อให้เราได้พักรับประทานอาหาร ก่อนจะพาเรากลับสู่กรุงเทพ
เปลเหล่านี้ สีสันสวยงาม เกิดชอบก็เลยถ่ายมาอย่างที่เห็น
ปลาย่างเกลือ เมนูฮิตของที่นี่ ต้องรอคิวที่จะชิม ขายดีมาก สามตัวที่เห็นนี้ มีคนเป็นเจ้าของเรียบร้อยแล้ว
แม่ค้าขายน้ำใจดี บริเวณทางรถไฟ ขอชักภาพสักภาพเป็นที่ระลึก
