ภาพถ่ายชุดนี้จะพาไปเที่ยว พิพิธภัณฑ์ไดโนเสาร์ภูเวียง ที่ขอนแก่นกันนะ ด้วยว่า เป็นการแวะระหว่างเดินทางกลับจากไป พิธีเสกสุสาน (เหมือนเชงเม้ง น่ะ) ไม่มีค่าใช้จ่ายในการเข้าชม และหลังจากดูใน โครงกระดูกได้โนเสาร์ในห้องแสดงนิทรรศการแล้ว ก็ตามไปยังหลุมขุดค้นต่อ แต่เป็นหลุมขุดค้นที่หยุดการดำเนินการแล้ว และได้สร้างอาคารคลุมหลุมขุดค้นเหล่านั้นเอาไว้ ทั้งนี้ก็เพื่อป้องกันความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้จากธรรมชาติและมนุษย์ นักท่องเที่ยวที่ซุกซนทำลายโบราณวัตถุเหล่านั้น หรือทำลายด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการ ก็เป็นไปได้ ดังนั้นป้องกันไว้ไม่เสียหายใช่ไหมครับ

มหายุคพาลีโอโซอิก ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอยู่ในช่วงเวลาไหน แผ่นป้ายที่ถ่ายมาก็มัวเกินกว่าจะเก็บรายละเอียดได้หมด

มหายุคซีโนโซอิก ยุคนี้ก็เป็นยุคที่ผมเรียงลำดับไม่ถูกอีกเช่นกัน

ซากฟอสซิลของสิ่งมีชีวิตยุคโบราณ

ซากฟอสซิลของสิ่งมีชีวิตยุคโบราณ

ซากฟอสซิลของสิ่งมีชีวิตยุคโบราณ ส่วนมากจะเป็นหอย ยุคนี้น่าจะเป็นยุคที่สิ่งมีชีวิตใต้ทะเลเริ่มวิวัฒนาการ

การจัดนิทรรศการ มีภาพประกอบฉากหลังที่สวยงาม เพื่อความเข้าใจได้มากขึ้น

โครงกระดูกที่จัดแสดงไว้ ในภาพประกอบบนกำแพง จะเห็นได้ว่า เป็นชิ้นส่วนจากขาหน้าของไดโนเสาร์กินพืชคอยาวๆ

อีกมุมหนึ่งให้เห็นกันชัดๆ ส่วนไหนบ้าง ดูได้จากภาพวาดประกอบในตู้กันได้เลย

เจ้าตัวนี้อยู่บริเวณกลางห้องจัดแสดง เด่นมาก เป็นไดโนเสาร์ที่ ถูกสร้างขึ้นจากโลหะประเภทเหล็ก โดยที่ป้ายนิทรรศการบอกไว้ว่า มีโครงกระดูจริง แต่ไม่ครบ ที่เหลือจึงประกอบจากโครงสร้างเหล็ก หากค้นพบเพิ่มเติ่ม ก็จะนำมาเปลี่ยนทีละชิ้น แต่เท่าที่ไปจ้องดู ก็ยังไม่เห็นชิ้นจริงอยู่ดี ตาไม่ดี

ป้ายบอกไว้ชัด พิมพ์รอยทางเดินของไดโนเสาร์จากหลุมขุดค้นที่ 8

นี่น่าจะเป็นฟอสซิลที่ถูกจำลองขึ้นมา เพื่อให้น้องๆ นักเรียนและผู้สนใจ ได้เห็นชัดๆ

เต่าตัวนี้คงไม่ใช่เต่าดึกดำบรรพ์ แน่นอน แต่ชิ้นส่วนที่อยู่ในตู้นี้ เก่าแน่ๆ

ซากดึกดำบรรพ์จากต่างประเทศที่พิพิธภัณฑ์ กรมทรัพย์ยากรธรณีได้รับบริจาค

สารพัดเขี้ยวจริงๆ น่ากลัวไหม

ซากปลาดึกดำบรรพ์จากประเทศบราซิล

เจ้าทีเร็กซ์ กำลังยืนแยกเขี้ยวอยู่บริเวณห้องจัดแสดง เสมือนจริง

ได้โนเสาร์พันธุ์นี้ เป็นพันธุ์ที่เล็กที่สุดในโลก ค้นพบที่ขอนแก่นแห่งนี้ ขนาดประมาณไก่บ้านเท่านั้น

ดูทีเร็กซ์มันมองสิ ตาแดงเชียว กลัวกันหรือยังครับ

นี่ก็เป็นไดโนเสาร์อีกสายพันธุ์หนึ่ง แต่จำชื่อไม่ได้

ไดโนเสาร์กินพืชภูเวียง สายพันธุ์ไม่ทราบครับ แต่การตั้งชื่อ ภูเวียงนั้น เพราะบ่งบอกถึงสถานที่ค้นพบ

ความใหญ่โตของไดโนเสาร์ เทียบกับคนแล้ว เล็กแค่ขามันเอง

แค่มันขยับตัวนิดเดียว ก็เป็นอาหารของมันได้อย่างง่ายดาย

ข้าวของเครื่องใช้ ของคนสมัยก่อน ถูกนำมาจัดแสดงไว้ด้วยบริเวณทางออก

ตาต่อตา ถ้าเป็นตัวเป็นๆ คงไม่มายืนจัองกันแบบนี้ ผมคงวิ่งปรู๊ดหายไปแล้ว

ดูหน้าดูตากันชัดๆ น่ากลัวไหม

ไดโนเสาร์กินพืชภูเวียง อักตัวหนึ่งในบริเวณห้องจัดแสดง

ฟอสซิลจำลอง ถ่ายจากภาพมุมสูง จะได้มองเห็นการวางตัวชัดขึ้น

ทีเร็กซ์ตัวเดิม ถ่ายผ่านกระจกจากชั้นบน ต้องการให้เห็นภาพมุมกว้าง

ออกมาลานด้านนอก ก็จะเห็นไดโนเสาร์ขนาดใหญ่ เล็มยอดไม้อยู่แบบนี้

ส่วนหัวไดโนเสาร์บริเวณลานทางเข้าห้องนิทรรศการ

เข้าสู่หลุมขุดค้น จะมองเห็นฟอสซิลวางกับการวางตัวของชิ้นส่วนในตอนค้นพบ

ทางไปลาน สุสานหอยดึกดำบรรพ์

ก้อนหิน ที่เห็นเหล่านี้ ถูกป้ายระบุว่า เป็นสุสานหอยดึกดำบรรพ์

มองกันใกล้ๆ สักนิด ใครพอมองออกบ้างครับ ว่าเป็นสุสานหอยดึกดำบรรพ์

ก้อนหิน ฟอสซิลหอยเหล่านี้วางอยู่ทั่วไปในลานแห่งนี้

ท่อนไม้ผุๆ ท่อนนี้คงไม่ได้เกิดในยุคดึกดำบรรพ์อย่างแน่นอน แต่อยู่ในระหว่างทางเดินไปยังสุสานหอย

ใกล้ๆ อีกนิด เพื่อให้พิจารณากันได้ชัดๆ ว่าสุสานหอยใช่หรือไม่

ทางเดินลง และทางเดินขึ้น ไม่ลำบากเดินกันได้ง่ายๆ แบบนี้ แต่ว่า ไกลจัง

หลุมขุดค้นแห่งนี้พบซากฟอสซิลอยู่เป็นจำนวนมาก วางเรียงรายอย่างที่เห็น ถ่ายผ่านกระจกไม่ค่อยเป็นจึงเกิดเงามากมายอย่างทีเห็น

มุมนี้จะมีภาพประกอบ พร้อมชี้แจงกระดูกแต่ละชิ้น ว่ามาจากส่วนไหนของไดโนเสาร์

กระดูกฟอสซิล ชิ้นใหญ่ๆ ทั้งนั้นเลย

ชมกันมาทั่วแล้วก็ได้เวลากลับ บ่ายๆ แบบนี้ กลับถึงกรุงเทพก็มืดแน่นอน แล้วพบกันใหม่ครับ

123►