รถไฟ เกิดขึ้นครั้งแรกในประเทศอังกฤษเมื่อประมาณ 300 ปีมาแล้ว โดยจุดประสงค์สร้างขึ้นเพื่อใช้ในการลำเลียงถ่านหิน รถนั้นมีล้อ แล่นไปตามรางและใช้ม้าในการลาก และได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องมาเรื่อยๆ จากลากด้วยม้า ก็มาเป็นรถจักรไอน้ำ มาเป็นเครื่องยนต์ดีเซล และมาถึงคุยที่ใช้พลังงานไฟฟ้าในการขับเคลื่อน เราจึงเรียกว่า รถไฟฟ้า
รถไฟฟ้าบีทีเอส หรือรถไฟฟ้าธนายง เป็นรถไฟฟ้าปรับอากาศระบบลอยฟ้าขบวนแรกในไทยที่สร้างขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหาการจราจรในกรุงเทพมหานคร หนึ่งขบวนประกอบด้วย จำนวน 3-6 ตู้ และจะออกจากสถานีทุก 2 นาที มีจำนวนสถานีรับ-ส่งผู้โดยสารรวมทั้งสิ้น 25 สถานี ใช้เวลาในการเดินทางจากสีลมถึงตลาดหมอชิต 20 นาที จากพระโขนงถึงสยามสแควร์ 17 นาที สามารถให้บริการประชาชนได้ 7 แสน ถึง 1 ล้านคนต่อวัน
ในเดือนธันวาคม ปี 2542 กรุงเทพ ฯ ได้เปิดบริการรถไฟฟ้า หรือเรียกเป็นทางการว่า “BTS” เปิดให้บริการแก่คนกรุงเทพมหานคร ตั้งแต่ วันที่ 5 ธันวาคม 2542 เพื่อเฉลิมฉลองวโรกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบของพระบาทสมเด็จ พระเจ้าอยู่หัวและ ในวันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2543 สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ เป็นประธานในพิธีเปิดรถไฟฟ้าบีทีเอสอย่างเป็นทางการ
รถไฟฟ้า BTS เป็นการโดยสารที่ให้ความปลอดภัยที่สุด โดยเป็นการเดินทางที่สะดวกสบายในการโดยสารไปรอบกรุงเทพ ฯ ในแต่ละขบวนสามารถรองรับผู้โดยสารได้มากกว่า 1000 คน ทำให้รถไฟฟ้า BTS เป็นที่นิยมอย่างมากของคนกรุงเทพ ฯ
ในปัจจุบัน รถไฟฟ้า BTS มี 2 เส้นทางเดินรถหลัก คือเส้นทางสุขุมวิท และเส้นทางสีลม รวมทั้งสิ้น 23 สถานี สายสุขุมวิทวิ่งจากทางเหนือไปยังตะวันออก จากสถานีหมอชิต สะพานควาย อารี สนามเป้า อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ พญาไท ราชเทวี สยาม ชิตลม เพลินจิต นานา อโศก พร้อมพงษ์ ทองหล่อ เอกมัย พระโขนง ปลายทางที่สถานีอ่อนนุช สายสีลมวิ่งไปตามเส้นสีลมและสาธร ซึ่งเป็นย่านธุรกิจที่สำคัญ เริ่มจากสนามกีฬาแห่งชาติ สยาม ราชดำริ ศาลาแดง ช่องนนทรี สุรศักดิ์ ปลายทางที่สถานีสะพานตากสิน มีจุดเปลี่ยนสถานีอยู่ที่สถานีสยาม โดยครอบคลุมใจกลาง ย่านการค้า และสถานที่สำคัญของกรุงเทพ ฯ และมีแผนที่จะขยายเส้นทางในอนาคต
รถไฟฟ้า BTS ให้บริการในช่วงเวลาตั้งแต่ 6 โมงเช้าถึงเที่ยงคืน
รถไฟฟ้าที่กำลังแล่นเข้าสู่ชานชลา สถานีสะพานตากสิน เห็นเป็นสองราง รางนึงเอาไว้พักหลบกัน ใช้จริงเพียงแค่รางเดียว
ภาพบริเวณชานชลา สถานีสะพานตากสิน คนขึ้นรถไฟเดินทางไปกับขบวนนี้แล้ว ก็เลยเหลือไม่กี่คนบนชานชลา
ป้ายบอกให้หยุด หมายถึงไม่ให้เปิดประตูเดินลงไปยังบริเวณราง ระวังไฟดูนะเจ้า ถ้าไม่เชื่อฟัง
ป้ายหยุดนี่ไม่เกี่ยวอะไรกับรถไฟนะ เค้าไว้บอกผู้โดยสารที่ชอบซุกซนน่ะ
รถไฟเข้าเทียบชานชลาแล้ว รถไฟเร็วกว่า รถยนต์แน่นอน ไม่เชื่อดูจากภาพสิ ติดสนิทเชียว เหมือนกับว่า รถไฟกับรถยนต์วิ่งขนานกันนะ แต่ไม่ใช่หรอก รถยนต์กำลังจอดติดบนสะพานพอดีน่ะ
ห้ามเหยียบเส้นเหลืองปลายชานชลา แล้วจะหาว่าไม่เตือนไม่ได้นะ ปริ๊ดดดดด นั่น บอกแล้วไม่เชื่อ ยามเตือนเลย
มุมนี้ สถานี ช่องนนทรี ชอบมากๆ ตึกสูงๆ กับรถไฟวิ่งผ่าน เหมือนวิ่งมาจากตึกยังไงไม่รู้สิ
ระหว่างรอเวลาให้ฟ้าสวยๆ ช่วง สำคัญของวัน twilight (ทไวไลท์) เป็นชื่อเรียก ช่วงเวลาหลังจากพระอาทิตย์ตกหรือก่อนฟ้าสาง ก็ถ่ายไปเรื่อยๆ ลองปรับค่าความไวชัตเตอร์ดู เพื่อความคุ้นเคย
ไฟจากอาคารเริ่มเห็นเด่นชัดขึ้น ตัดกับแสงไฟจากท้องฟ้า แต่ว่า ได้เวลาไปแล้วล่ะ น่าเสียดายจัง
แล้วก็มาถึงหน้ามาบุญครองกันแล้ว สวยๆ มุมนี้ ได้มาจากความสงบของสีแดง สยบความเคลื่อนไหว ลองฝ่าไปสิ โดนใบสั่งแน่ๆ
ชีวิตที่เร่งรีบ หัวค่ำแบบนี้ไม่ติดอยู่กับที่ ถือว่า ดีมากๆแล้ว
ป้ายโฆษณาที่ติดอยู่สองข้างทางเดินลอยฟ้าแห่งนี้ คอยเรียกร้องความสนใจจากผู้ที่ผ่านไปมาอยู่ตลอดเวลา
มีหยุดนิ่ง ก็มีความเคลื่อนไหว ถ้าทุกสิ่งหยุดชะงักพร้อมกันหมด โลกนี้คงหยุดเดิน
ความสวยงามของสถานที่แต่ละแห่ง ก็มาจาก การสร้างสรรค์อย่างทุ่มเทของบรรดาคนงานเช่นนี้แหละ
กลับมายังสะพานตากสินอีกรอบ แต่นี่นะ ตอนค่ำ แม้ต่างเวลา แต่บรรยากาศก็ไม่ต่างๆ แต่ละวันๆ ชานชลาแห่งนี้ต้องต้อนรับคนจำนวนเท่าไหร่กันนะ
ป้ายนี้บอกว่า รถไฟใต้ดินจะเปิดให้บริการปี 2545 แม้จะเปิดมาได้ เกือบหกปีแล้ว แต่ป้ายก็ยังคงอยู่ คงเพื่อเตือนใจใครบางคนกระมัง
