ที่มาของคำว่า Halloween
คำว่า “Halloween” มาจากคำของคริสตังคาทอลิกดั้งเดิม คือ เย็นวันสุกดิบก่อนฉลองนักบุญทั้งหลาย (All Hallow’s Day หรือ All Saint’s Day) เขาเขียนว่า “Hallow’s Evening” (เย็นวันสุกดิบของวันฉลองนักบุญทั้งหลาย) และก็กลายเป็น “Hallow’s e’en” จนกลายเป็น “Halloween” ในที่สุด แท้จริงในทางพิธีกรรมคาทอลิกของเรา คริสตังจะมีธรรมเนียมที่พระสงฆ์จะต้องถวายมิสซา 3 มิสซา ในวันระลึกถึงผู้ล่วงลับ นั่นคือ มิสซาเย็นก่อนวันที่ 2 พฤศจิกายน, มิสซารุ่งอรุณวันที่ 2 พฤศจิกายน และมิสซา เช้าหรือสายของวันที่ 2 พฤศจิกายน พระสงฆ์จะถวายมิสซาทั้งสามในวันที่ 2 พฤศจิกายน ทั้ง 3 มิสซาเลยก็ได้ เพียงแต่มิสซาแรกของเย็นก่อนวันที่ 2 ทำให้มีความคล้ายคลึงกับธรรมเนียมโบราณของคริสตังไอริชที่จะคิดถึงผู้ล่วงลับอื่นๆ ก่อนวันฉลองนักบุญทั้งหลายส่วนในวันที่ 1 พฤศจิกายน เป็นวันสมโภชนักบุญทั้งหลาย (รวมทั้งบรรดาคริสตังผู้ล่วงลับผู้ที่ได้รับชัยชนะอยู่บนสวรรค์ทุกคน)
บทละครเล็กๆ น้อยๆ งานวัน “ฮาโลวีน” การแต่งกาย เด็กๆ แต่งตัวเลียนแบบคนอาชีพต่างๆ ที่ล่วงลับไปในอดีต เช่น ชาวตะวันตกก็มักจะแต่งเป็น พระ, ซิสเตอร์, นักบวชในอาราม, กษัตริย์, ราชินี, โจรสลัด, โครงกระดูก, ผี ฯลฯ หากจะแต่งตัว เป็นนักบุญต่างๆ ก็ทำได้แต่ต้องเน้นและสอนเด็กๆ ว่าวันฉลองนักบุญทั้งหลายตรงกับวันที่ 1 พฤศจิกายน และนี่เรากำลังร่วมงานปาร์ตี้วันฮาโลวีน, 31 ตุลาคม และควรจะจบงานด้วยการ สวดภาวนาเข้าสู่การฉลองนักบุญ ทั้งหลาย นำมาด้วยเทียน เดินไปยังฉากที่ทำคล้ายสุสาน และมีหินสลักเทียมบนหลุมศพ 4 ก้อน ก้อนแรกสำหรับคนในครอบครัวที่จากไป, ก้อนที่ 2 สำหรับเพื่อนที่จากไป, ก้อนที่ 3 สำหรับบรรดาสมณเพศที่จากไป และก่อนสุดท้ายสำหรับผู้ตายที่ไม่มีใครคิดถึง และวัน “ฮาโลวีน” เป็นวันสุดท้ายของเดือนแม่พระลูกประคำ เราจึงอาจเริ่มด้วยการสวดสายประคำภาคเศร้าโศกหรือกล่าวถึงข้อรำพึงภาคเศร้าโศกทั้ง 5 ข้อ อุทิศแด่ผู้ล่วงลับสั่นกระดิ่งให้ทุกคนคุกเข่า แล้วสวด บทสดุดี 130 หรือบท “จากเหวลึก… ข้าพเจ้าร้องหาพระองค์” (De Profundis)
จากเหวลึก ข้าพเจ้าร้องหาพระองค์ พระสวามี โปรดฟังคำข้าพเจ้า โปรดเอียงพระกรรณสดับฟัง คำอ้อนวอนของข้าพเจ้าหากทรงระลึกถึงความผิดแล้ว พระสวามีเจ้าข้า ใครหนอจะทนไหวแต่พระองค์มีความกรุณายกบาป ก็เพื่อมนุษย์จะได้ปรนนิบัติพระองค์ด้วยความเคารพข้าพเจ้าวางใจในพระสวามี วิญญาณข้าพเจ้าวางใจในวาจาของพระองค์วิญญาณข้าพเจ้าเฝ้าคอยพระ-สวามี ยิ่งเสียกว่าคนยามคอยแสงอรุณยิ่งกว่าคนยามคอยแสงอรุณอีก ขอให้อิสราเอลจงคอยพระสวามีเพราะว่า พระสวามีทรงเมตตากรุณา พระองค์จึงจะไถ่บาปอย่างอุดมสมบูรณ์แล้วพระองค์จะไถ่อิสราเอล ให้สูญสิ้นบาปนี้แล
ก่อ ประทานการพักผ่อน ตลอดนิรันดรแก่เขาเถิด พระสวามีเจ้า
รับ ขอให้ความสว่างตลอดนิรันดร์ทอแสงมาสู่เขาก่อ ขอให้เขาได้พักผ่อนในสันติภาพเทอญรับ อาแมน
จากนั้นมีผู้แต่งกายคล้ายวิญญาณ ที่น่าสงสารเดินมาจากไฟชำระ ปรากฏตัวอยู่ที่สุสาน (ฉากที่ทำขึ้น) ขณะนี้อาจจะมีการกล่าวถึงความผิดที่วิญญาณ ได้กระทำเพื่อเตือนใจเด็กๆ ให้เห็นผลของการสูญเสียพระหรรษทานศักดิ์สิทธิกร”จงระลึกว่า วิญญาณในนรกไม่มีพระหรรษทานและวิญญาณในไฟชำระยังไม่สูญเสียพระ-หรรษทานนั้น แต่กำลังชำระตนให้สะอาด อันเนื่องมาจากผลของบาปที่เขาได้กระทำ”,บรรดาวิญญาณน่าสงสารอาจใส่ชุดสีเทา ขณะที่วิญญาณที่อยู่ในนรกแต่งชุดสีดำ ทั้งสองพวกปรากฏตัวในเครื่องพันธนาการ บางทีเด็กโตอาจแสดงบทเหล่านี้ หลังจากภาวนาให้ผู้ล่วงลับ, วิญญาณที่น่าสงสาร อาจกล่าวตอบด้วยบทละคร ดังนี้บรรดาวิญญาณพร้อมโซ่พันธนาการ อาจร้องโหยหวนในชุดดำ, เทาเดินออกมาช้าๆ, เจ็บปวด และพูดแบบพร่ำบ่น (เอาไฟฉายฉายไฟไว้ใต้คาง)
“เด็กๆ ของพระเจ้า, หนูน้อยของพระเจ้า และสมาชิกของพระศาสนจักร อันศักดิ์สิทธิ์ ข้าพเจ้ามาจากไฟชำระ เพื่อขอคำภาวนาจากพวกท่าน และขอเตือนให้พวกท่านเปลี่ยนแปลง, ปรับปรุงชีวิต ขณะที่ข้าพเจ้ามีชีวิตบนโลก ข้าพเจ้าได้หลงลืมบ้านแท้บนเมืองสวรรค์ บาปของข้าพเจ้าไม่หนักจนทำให้ตกนรกก็จริงแต่เพราะข้าพเจ้ายังมิได้รักพระเป็นเจ้าสุดจิตใจ, สุดวิญญาณและกำลัง ดังนั้นข้าพเจ้ายังต้องรับทรมาน… (อาจร้องโหยหวน) โอ้…ทุกข์ทนที่ข้าพเจ้าต้องรับในไฟชำระนี้ เพื่อชำระล้างความรักและชำระบาป พี่น้องชาย-หญิงในพระกายทิพย์ของพระเยซูเจ้า วันนี้จงเปลี่ยนแปลงชีวิต! จงเชื่อฟังพ่อ แม่ และพระศาสนจักร จงสวดภาวนา, สวดให้มาก!! โดยเฉพาะไปวัดร่วมบูชามิสซา และรับศีลมหาสนิทให้บ่อยๆ, สวดสายประคำ และสวมสายจำพวก ไว้ จงชดใช้โทษบาปของตนและบาปของเพื่อนมนุษย์ ก่อนที่ท่านจะสิ้นใจ โดยทำพลีกรรมและดำเนินชีวิตทุกวันให้เป็นพลีถวาย จงจำไว้ว่าโดยทางไม้กางเขนเท่านั้นที่เราจะเป็นเช่นพระเยซู-เจ้า, พระผู้ไถ่ของเราและสุดท้าย จงรักผู้แทนของพระองค์บนโลกนี้คือสมเด็จพระสันตะปาปาและแม่พระ ข้าพเจ้าจะต้องจากไปเพื่อรับการจองจำชั่วคราวในการทรมาน โอ้…ข้าพเจ้าอยากไปสวรรค์เหลือเกิน (อาจร้องครวญครางอีกครั้งหนึ่ง, ปิดไฟ และหลบหายไปกับความมืด)
การตกแต่งฉากหากงานปาร์ตี้อยู่ในบ้าน ขอแนะนำให้ทำห้องหนึ่งเป็นฉาก “นรก” และมีป้ายติดไว้หน้าห้องนี้ว่า “จงละทิ้งความหวัง, ทุกคนที่เข้ามาในนี้” มีผ้าปิดประตูและทำเงามืดรูปปีศาจปรากฏบนผ้าผืนนี้ด้วยไฟฉายจากในห้อง ทำเงาให้เท่าขนาดคนจริงมีการเปิดเพลงทำนองลึกลับเป็นบรรยากาศ เพื่อให้เด็กเกรงกลัวนรก, หากจัดนอกบ้าน อาจแขวนรูปปีศาจหรือโครงกระดูกเพื่อให้เด็กๆ ระลึกถึงความตายที่ละทิ้งพระเจ้า
ที่มา : http://www.joomjim.com/webboard/index.php?s=3f56ea77a9cb938e2482434ed754e66e&act=Print&client=html&f=2&t=3408
ที่นี่เรียกกันสั้นๆ ว่า สุสานวัดจันท์ แต่ถ้าจะเอาชื่อเต็มๆ ก็คือ สุสานอาสนวิหารพระนางมารีอาปฏิสนธินิรมล
อีกมุมหนึ่ง ภายในสุสาน กับดอกไม้ที่ถูกนำมาประดับไว้บนหลุมฝังศพ บรรพบุรุษ หรือญาติพี่น้องผู้ล่วงลับ
อีกมุมหนึ่งของสุสาน กับสภาพของท้องฟ้า ยามเย็นๆ อย่าเพิ่งรู้สึกหลังเย็นวาบๆ ละกัน
พยายามจัดแต่ง ประดับประดา หลุมฝังศพอย่างเต็มที่
ไม้กางเขนใหญ่ อยู่กลางสุสานแห่งนี้พอดี เป็นสัญลักษณ์ว่า ประเจ้า อยู่ท่ามกลางผู้ล่วงลับ
แสงเทียน กับภาพดอกไม้ประดับ ในเวลาค่ำคืน
เทียนใหม่ที่ยังไม่แกะมาใช้ แต่เตรียมพร้อมแล้ว
เปลี่ยนมุมนิดหน่อย แล้วกัน
บางหลุมญาติๆ จะผลัดเปลี่ยนกันมา ในแต่ละปี หรือไม่ ก็จะมาในพิธีรุ่งเช้า อาจจะเพราะไม่ชอบความมืด หรือ เดินทางไม่สะดวก
เช้าวันถัดมา แสงจากเปลวเทียนสู้แสงจากพระอาทิตย์ไม่ไหว จึงแสดงออกมาได้เพียงเท่านี้ แต่ดอกไม้ดูสวยขึ้นมาอีกเยอะ
หากเทียนดับ ก็ต่อไฟ หรือจุดกันใหม่ จนกว่าจะจบพิธีการ จึงจะทำการดับไฟ
แสงแดดยามเช้า ของวันงานไม่ร้อนมากเพราะเมฆเยอะแบบนี้ แม้ภาพจะไม่ได้ฟ้าสีฟ้าใสๆ แต่ก็ดีที่แดดไม่ร้อน
กางเขนน้อย ที่บนทุกหลุมฝังศพจะมีประดับเอาไว้
น่ารักมั๊ยคะ
ญาติๆ มาร่วมพิธีอย่างใกล้ชิด ที่สุสานวัดจันท์ จะทำหลุมในแบบต่ำๆ ญาติๆ ก็จะพากันนั่งอยู่บริเวณขอบๆของหลุมฝังศพแบบนี้
ดอกไม้ที่นำมา มีหลายแบบหลายประเภทมาก บ้างก็นำมาเองโดยทำเองกับมือ บ้างก็มาซื้อในบริเวณพิธี แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ทุกๆ คนต่างพากันมาด้วยใจระลึกถึงผู้ล่วงลับ
