พ่อผมเป็นช่างแอร์ (ผู้ชำนาญงานเสียด้วย) เรื่องก็มีอยู่ว่าครั้งหนึ่ง ที่แอร์ที่บ้านมีปัญหาแอร์ไม่เย็น ช่วงนั้น พ่อไม่ค่อยว่าง มีงานยุ่งๆ อยู่ ก็เลยวนเวียนหาร้านแอร์ มาทำการล้างแอร์ให้ โดยตัวผมเองเป็นคนไปติดต่อ เค้าก็มาทำการล้างแอร์ ด้วยการเอา blower มาเป่าฝุ่นออก ก่อนจะทำการฉีดน้ำล้าง ซึ่งก็แค่ฉีดน้ำเล็กน้อย ตามราคาที่ตกลง เครื่องละสองร้อย แต่ไหนๆ ก็มาแล้ว เลยให้เช็คน้ำยาแอร์ไปด้วยเลย แต่ปรากฏว่า โดนโขกราคาเสียยับเยิน ไปที่เครื่องละแปดร้อย ทั้งๆ ที่ น้ำยานั้น ไม่ได้เติมเข้าเครือ่งเลย แม้แต่น้อย ทำไมน่ะหรือ เพราะว่า service valve มันปิดอยู่ แบบเปิดไม่ได้ แต่เครือ่งนั้น ก็โดนชาร์ตราคาไปด้วยเรียบร้อย ส่วนเครื่องอื่นๆ ไปดูที่เกจ ก็น้ำยาเต็มดี ไม่มีการรั่วซึม จึงไม่มีการเติมเข้าไปอีกเช่นกัน จากเหตุการณ์ครั้งนั้น เป็นความสะเพร่าของตัวผมเองแท้ๆ และก็เป็นบทเรียนอย่างดี

น้ำยาแอร์กิโลละไม่กี่บาท แต่ชาร์จกันหนักๆ น่าดู ทั้งๆ ที่ ปกติ ก็ไม่ได้มีการเติมน้ำยาเพิ่มเข้าไปในระบบอยู่แล้ว แต่ปากจะพูดว่า เติมน้ำยาให้แล้วนะครับ เสมอๆ มีไม่กี่ครั้ง กี่เครื่องหรอกครับ ที่น้ำยารั่ว จริงๆ จากความบกพร่องการการเชื่อมท่อน้ำยา ยิ่งแอร์รุ่นใหม่ๆ สมัยนี้ ท่อน้ำยาไม่มีการเชื่อมท่อ แต่มาเป็นท่อสำเร็จรูปมาจากโรงงาน ถ้าน้ำยารั่วได้ ก็แสดงว่า ร้านวางยาไว้แล้วล่ะครับ
Continue reading “พ่อเป็นช่างแอร์ ช่างแอร์ที่คิด ทำ และประยุกต์” »